
url مخفف uniform resource locator است که شکل ظاهری آدرس یک صفحه اینترنتی را تشکیل می دهد.
url همان کاراکترهایی است که در قسمت بالای address bar مرورگر خود مشاهده می کنید.
نام دامنه را می توان بخشی از url دانست.زیرا نام دامنه هم شکل ظاهری یک صفحه را تشکیل می دهد و بخشی از آدرس صفحات سایت است.
url ها دارای کاراکتر های استانداری هستند و هر کاراکتری را نمی توان در انها بکار برد.(url غیر استاندارد چیست را مطالعه کنید)
url ها به دو شکل اصلی هستند.یا بر اساس query string هستند و یا به صورت مستقل.
query string به معنای رشته تقاضاست و به صفحات، مقادیری را ارسال می کند.query string با علامت سوال در url آغاز می شود و دارای نام متغیر است که با علامت مساوی از مقدار آن جدا می شود و با علامت & از متغیر دیگر جدا می شود.برای مثال:
برای مثال:
همانطور که مشاهده می کنید، بعد از علامت سوال، id وجود دارد که نام متغیر است و با مقدار ۵۰ مقدار دهی شده است.به مثال زیر توجه کنید:
|
http://example.com/products?id=50&name=htc-mobile
|
مقدار query string بالا برابر با مقدار زیر است:
و دارای یک متغیر id دارای مقدار ۵۰ و یک متغیر name با مقدار htc-mobile است.
query string برای برنامه نویسان و طراحان سایت کاربرد دارد.وقتی می خواهند محصولی نشان دهند و صفحه محصول آنها product است، از طریق آدرس url به کمک query string متوجه می شوند که کاربر قصد مشاهده محصول شماره ۵۰ با نام htc-mobile را دارد.لذا اطلاعات مربوطه را از سرور دریافت می کنند و به کار نشان می دهند.بنابر این هر صفحه می تواند بی نهایت query string داشته باشد.
حالت دیگر url بدون query string است.در این حالت، صفحات بدون کاراکتر اضافی نمایش داده می شوند.مانند زیر:
|
http://example.com/products/htc-mobile-50
|
این آدرس دهی در سئو بسیار مناسب است و url ها بسیار تمیز و خوانا و قابل درک هستند.برای آدرس دهی به این شکل باید برنامه نویس و طراح سایت اقدام کند تا بتواند مقادیر Query string را به این شکل تبدیل کندسیستم مدیریت محتوای اماده وردپرس، چنین امکانی را به صورت پیش فرض قرار داده است و دروپال و جوملا نیز با افزونه هایی، قابلیت تبدیل url به این شکل را دارند.در سیستم هایی که اختصاصی با php نوشته شده اند نیز این کار، نسبتا راحت است و با وب سایت هایی که با Asp.NET نوشته شده اند، کار مشکل تری می باشد.همچنین از نظر موتور های جستجو، هر کدام یک page محسوب می شوند.اما در آدرس دهی که از query string استفاده شده باشد، همه صفحات زیر یک صفحه محسوب می شوند(بعد از کاراکتر ؟ صفحه مستقل محسوب نمی شود)
|
http://example.com/products?id=50&name=htc-mobile
http://example.com/products?id=90&name=samsung-mobile
http://example.com/products?model=sony
|
url ها همچنین می توانند دارای مقدار # باشند.این کاراکتر تنها سمت کاربر روی مرورگر قابل استفاده است.طراحان سایت و برنامه نویسان، با استفاده از این کاراکتر و مقداری که بعد از آن قرار می گیرد،اسکرول صفحه کاربر را به جایی که مد نظرشان است منتقل می کنند(در همان صفحه).برای مثال یک صفحه زیر را در نظر بگیرید:
|
http://en.wikipedia.org/wiki/Uniform_resource_locator
|
اگر روی آن کلیک کنید به صفحه url در ویکی پدیا منتقل می شوید.اما اگر روی لینک زیر کلیک کنید:
|
http://en.wikipedia.org/wiki/Uniform_resource_locator#Protocol-relative_URLs
|
به همان صفحه منتقل می شوید اما اسکرول شما روی قسمت Protocol relative URLs قرار می گیرد.روی هر قسمت دیگری در آن صفحه که انتهای لینک آن # قرار دارد، کلیک کنید، بدون ریفرش، اسکرول صفحه شما به آن قسمت منتقل می شود.
نشانه گذاری اینکه هر نام مربوط به کدام قسمت است با مشخصه id در فایل html هر صفحه انجام می شود(آموزش پایه HTML را مطالعه کنید).برای مثال قسمت Protocol relative URLs در لینک مذکور به شکل زیر (با مشخصه id) نشانه گذاری شده است.لذا اگر بعد از # مقدار id هر قسمتی قرار بگیرد، اسکرول مرورگر، به آن قسمت منتقل می شود:
|
<span class="mw-headline" id="Protocol-relative_URLs">Protocol-relative URLs</span>
|
منبع : سئوروز